Actief samenwerken

Bij het Wit-Gele Kruis van Antwerpen werken de medewerkers in belangrijke mate zelfstandig. Maar tegelijk werken ze actief samen met de collega’s en staan ze open voor overleg en constructieve feedback. Of voor deskundig advies van de experten in het team of de afdeling. Zo groeit iedereen ook individueel in zijn job en in zijn loopbaan bij ons.

Maar ook met mantelzorgers en externe zorgpartners zoals de huisartsen, ziekenhuizen en zorginstellingen werken we nauw samen. Samen dragen we bij aan het welzijn van onze patiënten. We laten geen mogelijkheid onbenut om het beste te halen uit wat de snel evoluerende zorgsector te bieden heeft. En om alle zorgprocessen te optimaliseren dankzij actieve samenwerking.

Een ♥ voor jobstudenten!

Sanne, verpleegkundige in Heist-op-den-Berg

Ik hoop dat deze blog vele verpleegkundige & zorgkundige studenten mag aanmoedigen. Zelf ben ik nog niet zo lang geleden van de schoolbanken af. 6 jaar geleden mocht ik na mijn stage in het 2e jaar verpleegkunde in de grote vakantie te werk gaan als zorgkundige jobstudent. Wat een ervaring! Stage doen is één want je bent samen met je begeleider op de baan, als er vragen zijn kan je deze nog stellen, bij problemen is er nog altijd iemand in de buurt, je rijdt mee van de ene naar de andere patiënt.
Maar dan!... Ik voelde dat thuisverpleging echt mijn ding was dus ik ging er in de grote vakantie dan ook volledig voor! Ik mocht starten als zorgkundige jobstudent, de eerste dagen mocht ik meerijden met een collega om mijn toer en de patiënten beter te leren kennen. Ook het EVD kende ik min of meer wel vanuit mijn voorbije stage. Dan breekt toch die dag aan dat ik alleen de baan op moest… Het begon al goed met een slapeloze nacht voordien. 1001 vragen gingen er door mijn hoofd, wat ook normaal was natuurlijk. Wat als er iets mis liep? Zou ik de weg wel terug weten? Gaan de patiënten mij aardig vinden? Ga ik wel overal op tijd zijn? Ga ik op alle vragen kunnen antwoorden? Wat als ik problemen krijg met mijn EVD? Gaan mijn collega’s tevreden zijn?... & ik kan zo nog wel eventjes doorgaan :)

Al zeg ik het zelf… Wat een ervaring en zelfstandigheid heb ik die periode opgedaan! Mijn collega’s gaan mij nu misschien niet meer geloven, maar ik was iemand die steeds de kat uit de boom keek vooraleer ik tegen iemand sprak. Maar toen... Toen moest ik wel praten! Patiënten geven hun dan ook letterlijk bloot aan mij dus was het aan mij om een gemoedelijke en rustige sfeer te creëren, wat niet gaat als met enkel een “goedemorgen” & “daaag, tot morgen”. Alles is goed om de stilte te doorbreken, het weer is een ideaal onderwerp of vragen naar afkomst & familie doen het ook steeds goed. :)
Wat ik zelf ook onvergetelijk vind en nog steeds koester, is de liefde die onze patiënten ons geven. Een wederkerig respect en vertrouwen is de basis van onze samenwerking! Want wat ik ook vaak hoor is “jullie zijn toch altijd alleen aan het werken?” Alleen zijn wij nooit. Jawel, onderweg van de ene patiënt naar de ander, dan zijn wij eventjes alleen. Dat is voor mij net een momentje van bezinning, eventjes alles op een rijtje zetten van de vorige patiënt en “hop” verder nadenken over de volgende (terwijl ook nog het verkeer wat in de gaten houden uiteraard :) ). Samenwerken met onze patiënten moeten we elke dag, ook zij weten soms antwoorden op onze vragen. Niet alles kunnen wij bij iedereen onthouden. Je mag gerust vragen waar de zeep en de handdoeken liggen!
Een probleem in een thuissituatie of EVD? Daar bestaan gsm’s voor… Geen vraag is er te veel! Zowel mijn collega’s op de baan als collega’s op bureau helpen mij steeds verder!
Verkeerd rijden, Is toegestaan! Verloren rijden.. het kan! Ik heb het ook klaar gekregen om in men buurdorp verloren te rijden… Leven de oude TOMTOM’s. Rustig blijven is de boodschap en rustig verder zoeken. Een adres niet te vinden ondanks een up-to-date GPS? Daar bestaan collega’s voor en die helpen je zonder problemen verder!

Het kan je hele loopbaan beïnvloeden, net zoals bij mij. Sommige patiënten ken ik door mijn vakantiejob nu al enkele jaren langer dan dat ik effectief werk bij het Wit-Gele Kruis. Ook een goede relatie met collega's van toen die nu nog steeds fantastische collega's zijn of ondertussen goede vrienden zijn geworden.

Dit alles gezegd zijnde... Heb geen bang om de uitdaging aan te gaan als jobstudent! En zij die als jobstudent bij ons te werk gaan deze zomer, weet dat je er nooit alleen voor staat & enorm veel succes!

-xXx- Sanne

Blogposts over dit thema

28-06-2019
Verpleegkundige

Ik hoop dat deze blog vele verpleegkundige & zorgkundige studenten mag aanmoedigen. Zelf ben ik nog niet zo lang geleden van de schoolbanken af. 6 jaar...

07-06-2019
Diabeteseducator

Gezien onze vorige bedrijfsfilm al meer dan 5 jaar oud is en er ondertussen al het een en ander veranderd is werd de afgelopen dagen videomateriaal...

26-05-2019
Diabeteseducator

Mijn vader is diabetespatiënt. En als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat het er eentje is volgens het boekje. Hij neemt getrouw zijn medicatie, volgt...

19-04-2019
Diabeteseducator

Afgelopen week kwam in de media dat het Mechelse Vrijbroekpark het eerste rookvrije park wordt. Opnieuw is het Mechelen die hier de voortrekkersrol op zich...