Sanne, Verpleegkundige in Heist-op-den-Berg

Hey! Sanne is mijn naam,
In Heist-op-den-Berg ben ik werkzaam.
Als jonge twintiger werk ik hier heel graag,
Maar ik ken ze ook al wel langer dan vandaag…
Mensen in de watten leggen is het liefste wat ik doe.
Ik rij er dan ook met plezier naartoe!
Wanneer ik op ronde ben, ben ik nooit alleen,
Want als ik mijn auto start is Peter Van de Veire er meteen!
Mijn verhaal is nog lang niet gedaan,
Daarom: volg mijn blog en ontdek alles over mijn loopbaan!

#ThrowbackToTheSummer #SpelZonderGrenzen

Sanne, verpleegkundige in Heist-op-den-Berg

Oktober is weer bijna voorbij, met november in het vooruitzicht weten we ook dat het ook weer bijna Kerstmis zal zijn. Voor we naar deze donkere, koude maar ook gezellige periode gaan zou ik toch nog graag eventjes terugblikken naar de fijne zomer!

Met een negental collega’s waagden we ons aan 'Spel Zonder Grenzen'! Zondag 28 juli moesten we het tegen 16 ploegen opnemen. Weken aan een stuk geen druppeltje in de lucht maar uiteraard op deze dag was die langverwachte regen daar. Om 11 uur stonden we in onze gele outfits klaar om tegen onze tegenstanders alle tien de proeven te trotseren.

1. Zakspringen

Met vier collega's zaten we in één big bag en moesten we zoveel mogelijk lengtes samen springen. Wat een topcoördinatie hadden wij! "1-2-3-SPRING" en weg waren wij. Op het einde van een lengte mocht er onderling afgewisseld worden maar we moesten er zeker met vier inzitten en dat ging goed! Enkel was het onverwacht toch vermoeiender dan dat we oorspronkelijk dachten en hing onze tong bij wijze van spreken tot op de grond! Die regen? Die deed ondertussen al dienst als afkoeling.

2. Skilatten

We moesten met vier collega’s zoveel mogelijk lengtes afwandelen met drie skilatten aan onze voeten. Vanop afstand leek het mij allemaal niet zo simpel, maar voor hun was het kinderspel! Ze zijn van de latten niet meer af geweest zolang de tijd duurde. Super knap gedaan!

3. De dakgoten

Één iemand nam het water uit een grote ton, gaf het over aan de volgende die ook klaarstond met een dakgoot. Deze collega moest het water over een muur brengen maar zag niet waar het water naartoe ging. Aan de andere kant van de muur stond er opnieuw een collega met een dakgoot in de hand, klaar om het water weer op te vangen. Hier volgde de laatste overdracht want de laatste collega die klaarstond om het water weer op te vangen mocht het water laten lopen in een emmer. Teamwork was voor ons geen enkel probleem meer, de coördinatie was top. Afspraken maken en duidelijk communiceren? Fluitje van een cent!

4. De sponsen

We hadden per twee op onze hoofden elk een helm met één spons gevuld met water. Naar de overkant spurtten we naar een emmer die klaar stond om het water op te vangen. Dit moest gebeuren zonder onze handen te gebruiken en was er maar één manier om onze hoofden tegen elkaar te houden en zo de sponzen uit te knijpen. De bedoeling was uiteraard dat we zoveel mogelijk water konden overbrengen. En dat deden we nog niet zo slecht!

Tijdens deze proef werd er hulp gevraagd aan iemand van onze teamleden omdat er zich iemand had gepijnigd op een andere proef. 'Team WGK Heist-op-den-Berg to the rescue!' Na een bezoekje op spoed keerde de man terug met een duim in de gips maar verder stelde hij het goed!

5. De banden

We moesten met een band naar achter lopen van een springkasteel. Waar er vervolgens naar boven geklauterd werd met met de band in de hand. Deze hadden we boven nodig om naar beneden te glijden. Reeds beneden kwamen we terecht in een zwembad waar een bel omhoog hing met een touwtje aan. Deze moesten we uiteraard laten horen! We hebben ons hier allemaal volledig kunnen op uitleven en van koud spraken we toen nog niet. Want de regen? Nee, die hield niet op…

Vervolgens was er een uur pauze voorzien. Tijd genoeg voor een lekkere hamburger en om iets drinken. Al was het stilzitten echter snel omgeslagen in koude voeten, koude handen … Dat die pauze maar snel om was zodat we terug in actie konden schieten!  

6. Kubus draaien

Een kubus waar we in konden kruipen moesten we vijf keer kunnen laten kantelen om één punt te kunnen halen. Wat een lastige job was me dat! Met vier kropen we in de kubus en uiteindelijk hebben we het 1,5 lengte kunnen laten dobbelen… Waar we toch wel al fier op waren!

7. Klaverbungee

Twee koppels hingen met een band rond de middel en een elastische kabel vast aan een tegenspeler. Om het snelste moesten we acht sponsen aan de overkant kunnen plakken en dit zo vaak mogelijk. Elke spons was een punt waard! We moesten dit echter wel opnemen tegen twee sterke mannen maar ik vind dat wij ons mannetje enorm goed konden staan!

8. Schuif af

Spurtend liepen we naar de achterkant van de berg, waar we een ladder moesten opklimmen om vervolgens zo snel mogelijk naar beneden te glijden zodat onze volgende collega kon vertrekken! Ons laten doen? Dat doen wij niet, zelfs niet tegen een groep mannen! We hebben ons van begin tot einde goed geamuseerd.

9. Levende sjoelbak

Met een band in onze hand liepen we met een aanloop aan om vervolgens in het juiste gat op onze buik er in te schuiven. Alhoewel schuiven… Bij het andere team leek het schuiven een fluitje van een cent en aan onze kant leek de bruine zeep naar onze mening wat weggespoeld te zijn. Onze juryleden gaven ons de zeep in handen waar we dan ook misschien iets te gretig gebruik hadden van gemaakt. Schuiven deden we, maar ook op de plaatsen waar we niet moesten schuiven...

10. Stormbaan

Tot slot hadden we nog een springkasteel met een hindernisparcours. Al verliep dit niet zonder slag of stoot. Enkelen van onze teamleden hadden zich al erg gepijnigd door verkeerd te landen en sommigen geraakten ook niet over een hindernis heen (waaronder ikzelf).

We waren 'doorweekt' van het water tijdens de spelen en van de regen. Naar het einde toe nam de kou erg toe! Maar de warme douche deed achteraf eens zoveel deugd!

Ondanks onze anatomie die we destijds geleerd hebben, hebben we die dag spieren ontdekt waarvan we het bestaan nog niet kenden. We eindigden als 13de ploeg van de 16. Met als motto 'Deelnemen is belangrijker dan winnen!' hebben we ons dan ook te pletter geamuseerd. De kneuzingen en blauwe plekken namen echter niet de bovenhand want iedereen was het er mee eens dat als er volgend jaar opnieuw een editie zou doorgaan, dat team Wit-Gele kruis Heist-op-den-Berg terug zal aanwezig zijn.
 

Aan Joke, Dorien, Anke, Heidi, Cindy, Kathleen, Sophie, Mieke en onze supporters een dikke dankjewel om er een hele fijne dag van te maken!

Uiteraard ook een dikke merci aan Landelijke Gilde Wiekevorst voor de eerste topeditie van 'Spel Zonder Grenzen'!

Foto's Spel Zonder Grenzen '19

Laatste nieuwe blogposts

04-12-2017
Verpleegkundige

80 jaar Wit-Gele Kruis konden ze nu toch niet zomaar laten passeren! De titel geeft het al weer, elke weg van een afdeling in Vlaanderen kwam naar 1 punt....

04-12-2017
Verpleegkundige

Het was nog eens tijd om samen met onze collega's van Heist-op-den-Berg weer iets leuks te gaan doen. Op zondag kwamen we samen in de Vlaschaard in Hulshout...

25-10-2017
Verpleegkundige

De donkere dagen zijn weer in aantocht.. Om niet te zeggen dat ze al volop bezig zijn! Dit weekend wordt de klok weer een uurtje verder gedraaid, wat met...

07-08-2017
Verpleegkundige

Zij die de Comedy Night zaterdag op Straatjeskermis te Wiekevorst hebben beleefd, weten allicht al wat ik met jullie zal willen delen!

“Het is weer...